کمرویی و راهکارهای عملی برای مقابله با آن!

کمرویی و راهکارهایی غلبه با آن dr.anet

کمرویی نوعی احساس ناهنجاری یا دلهره است که بعضی از افراد به طور مداوم، هنگام نزدیک شدن یا ارتباط با دیگران احساس می‌کنند. کم‌رویی اصطلاحی معمولی است که بیشتر اوقات برای برچسب زدن به حالت عاطفی احساس اضطراب و مهار در موقعیت‌‌های اجتماعی استفاده می‌شود. همانطور که از منظر روانشناختی اجتماعی انتظار می‌رود، شرایط در قدرت ایجاد واکنش‌های اضطراب اجتماعی متفاوت است. در این مقاله از وبلاگ دکتر آنت به موضوع کمرویی و راهکارهای عملی مقابله با آن خواهیم پرداخت، با ما همراه باشید.

انسان کمرو کیست؟

انسان کمرو، کسی است که نسبت به خودش احساسات منفی زیادی از جمله خشم، غم، ناراحتی و… دارد. همینطور این افراد به‌شدت در مورد نظری که دیگران نسبت به آن‌ها دارند، حساس هستند. این یعنی حتی اگر قرار باشد در طول زندگی‌شان فردی صرفا یک بار آن‌ها را ببیند، ممکن است باز هم نگران رفتارشان باشند تا مبادا فرد مورد نظر در موردشان تصور و تفکر بدی داشته باشد. انسان‌های کمرو اصولا علاقه شدید به کناره‌گیری از جمع و دوری از گروه دارند.

دلایل کمرویی چیست؟

حدود 15 درصد از نوزادان با تمایل به کمرویی متولد می‌شوند. یعنی ظرفیت خجالتی بودن را دارند. تحقیقات هم تفاوت‌های بیولوژیکی را در مغز افراد خجالتی نشان داده است. اما تمایل به کمرویی نیز تحت تأثیر تجربیات اجتماعی است. اعتقاد بر این است که بیشتر کودکان خجالتی به دلیل تعامل با والدین دچار این اختلال می‌شوند.

سبک فرزندپروری هم یکی از دلایل اصلی خجالتی بودن کودکان است. والدینی که مستبد یا بیش از حد محافظ هستند می‌توانند باعث خجالتی شدن فرزندانشان شوند. کودکانی که اجازه ندارند چیزهایی را تجربه کنند ممکن است در رشد مهارت‌های اجتماعی دچار مشکل شوند. یک رویکرد صمیمی و دلسوزانه برای تربیت کودکان معمولاً باعث می‌شود که آن‌ها در کنار دیگران راحت‌تر باشند.

مدارس، محله‌ها، جوامع و فرهنگ هم، همگی یک کودک را شکل می‌دهند. ارتباطاتی که کودک در این شبکه‌ها ایجاد می‌کند به رشد آن‌ها کمک می‌کند. کودکان با والدین خجالتی ممکن است از این رفتار تقلید کنند. در بزرگسالان نیز، محیط‌های کاری بسیار حساس و تحقیر عمومی می‌تواند منجر به خجالتی شود.

.بیشتر مطالعه کنید:

مهرطلبی چیست؟ افراد مهر طلب چه ویژگی‌های دارند؟

کمرویی دکتر مهدی آنت فرار از موقعیت های کمرویی

نشانه‌های کمرویی

  1. نداشتن اراده و عزم راسخ

معمولاً وقتی انسان نمی‌تواند با مسائل زندگی برخوردی صحیح و منطقی داشته باشد، یا به‌علت پرورش‌نیافتن درست، روش برخورد صحیح و به‌موقع را به‌خوبی نیاموخته باشد، در تصمیم‌گیری مردد می‌شود و برای انجام کار عزمی راسخ ندارد.

  1. حقیرشمردن خود

افرادی که فکر می‌کنند نزدیکان و اطرافیانشان نسبت به آن‌ها بی‌مهر و محبت هستند، این فکر را در سر می‌پرورانند که ممکن است از طرف آن‌ها مورد تمسخر قرار گیرند. این گونه افراد برای اظهار نظر و یا مطرح‌کردن تقاضای خود به لرزه می‌افتند و عرق سردی بر پیکرشان می‌نشیند.

  1. حرف زدن در حضور جمع

افراد کم‌رو می‌کوشند با دیگران شوخی نکنند. لذا گوشه‌گیری و دوری از مردم را ترجیح می‌دهند. چنین فردی در مناظره و گفت‌وگو میان دو نفر معمولاً سکوت می‌کند. ممکن است همان‌طور که خودش پیش‌بینی می‌کند، از وی نظر بخواهند. در این صورت او سعی می‌کند از طرف قوی‌تر حمایت کند. این گونه افراد معمولاً جرئت شرکت در جلسات سخنرانی‌ها، سمینارها و بحث‌های گروهی را ندارند.

  1. نداشتن‌ احساس مسئولیت نسبت به زندگی

افراد کم‌رو برای اینکه با آرامش خاطر زندگی کنند، نسبت به وظایف فردی و اجتماعی بی‌تفاوتی مفرط نشان می‌دهند. در ادامه انسان تدریجاً واکنش‌های عاطفی را بی‌اهمیت می‌شمارد و این‌گونه واکنش‌ها را خاموش می‌سازد. چنین عملی نوعی آرامش ظاهری به وی خواهد بخشید. اما این نوع آرامش نوعی حالت بی‌اعتنایی محسوب می‌شود که بر اثر مواجه‌نشدن با مسئولیت‌ها و تعهدات فردی و اجتماعی به وجود می‌آید.

  1. ضعیف بودن اراده

این امر سبب می‌شود که فرد دچار بی‌حوصلگی شود. چنین افرادی به بحث و مذاکره حتی درباره کارهای روزمره خود تمایلی ندارند. غالباً هم به سر و وضع ظاهری خود نمی‌رسند. اگر مشکلی برایشان به وجود آید، با گریز از موقعیت و همراه با داد و فریاد و پرخاشگری می‌کوشند آن را حل کنند.

کمرویی دکتر مهدی آنت مشخص کردن شرایط ایجاد موقعیت کمرویی

چرا افراد دچار کمرویی می‌شوند؟

همه ما به دلایل مختلف و درجات متفاوتی این حس را تجربه می‌کنیم؛ اگرچه دلیل آن اغلب بین افراد مشترک است و به یکی از موارد زیر ختم می‌شود:

  1. تصویر ضعیف از خود

این مسأله می‌تواند از دوره نوجوانی افراد شکل گرفته باشد؛ زمانی که ویژگی‌های منحصر به فرد ما برای اطرافیان‌مان جالب به نظر نمی‌رسد و ما فکر می‌کنیم آن‌ها بی‌ارزش هستند و سعی می‌کنیم خودمان را شبیه دیگران کنیم و در نتیجه دیگر خودمان نیستیم و حتی احساسات‌مان، احساسات واقعی ما نیست. این افراد معمولا حتی نمی‌دانند توانایی‌ها و استعداد‌های واقعی شان در چیست؛ فقط فکر می‌کنند هر شخص دیگری نسبت به آن‌ها جالب‌تر و بهتر است.

  1. فکر کردن بیش از حد به خود

هنگامی که در کنار دیگران هستیم، نسبت به کارهایمان و آنچه انجام می‌دهیم، حساس‌تریم؛ به خصوص وقتی که در مرکز توجه همه باشیم. این فکر، در ما اضطراب ایجاد می‌کند و باعث می‌شود تمامی حرکات‌مان برای خودمان سئوال برانگیز باشد و فکر کنیم آن‌ها را اشتباه انجام داده‌ایم! این مسأله می‌تواند افکارتان را به شکل یک کهکشان مارپیچی به سمت پائین سوق دهد.

  1. برچسب زدن

وقتی که خود را یک فرد خجالتی می‌شناسیم و این برچسب را روی خودمان می‌زنیم، از لحاظ روانی به مرور با این احساس خو گرفته و زندگی می‌کنیم و شاید برای همیشه در ما باقی بماند. هنگامی که برچسب عمل یا صفتی را به خود می‌زنید، آن صفت به صورت ثابت روی شما باقی می‌مانند و با همان زندگی خواهید کرد.

. بیشتر بخوانید:

وست ویژن

تمایز بین کمرویی و مسائل مربوط به سلامت روان

برای برخی، خجالتی بودن یک ویژگی دوران کودکی است که در بزرگسالی هم باقی مانده است، زیرا افراد راه‌های غلبه بر (یا نادیده گرفتن) مشکلات مربوط به آن را یاد می‌گیرند. اما این غیرمعمول نیست که در طول زندگی کمرویی ادامه داشته باشد یا حتی در بزرگسالی متوجه کمرویی شوید.

کمرویی که معمولاً با آگورافوبیا یا اضطراب اجتماعی همراه است، ممکن است از منظر ناظر شباهتی به هر یک از این مسائل داشته باشد. افرادی که خجالتی هستند لزوماً از افراد یا تعاملات اجتماعی متنفر نیستند، بلکه به سادگی ارتباط بین فردی را ناخوشایند یا ناراحت کننده می‌دانند. ممکن است فردی خجالتی و اجتماعی یا خجالتی و غیراجتماعی باشد. اما در حالی که فرد مبتلا به آگورافوبیا ترس از به دام افتادن را احساس می‌کند، این نکته در کمرویی وجود ندارد.

گاهی اوقات کمرویی با درونگرایی اشتباه گرفته می‌شود. با این حال، درونگرایی به معنای حساسیت گسترده‌تری نسبت به تحریک محیطی نسبت به یک ناراحتی خاص در تعاملات اجتماعی است. و اگرچه آگورافوبیا و اضطراب اجتماعی ممکن است برای برخی افراد ناتوان کننده باشد، خجالتی بودن به مراتب کمتر زندگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. اکثریت قریب به اتفاق محققان و روان درمانگران امروزه موافق هستند که کمرویی صرفاً جنبه‌ای از شخصیت است نه دلیلی برای برچسب زدن، تشخیص یا تغییر رفتار آن‌ها.

.بیشتر بخوانید:

مثلث خود مشغولی چیست؟ راهکارهایی رهایی از آن!

راهکارهای غلبه بر کمرویی:

غلبه بر کمرویی به زمان نیاز دارد:

بسیاری از افراد خجالتی تنها با چند بار تلاش برای انجام رفتارهای اجتماعی‌تر و شکست خوردن، دست از تلاش می‌کشند و می‌گویند نمی‌شود. حقیقت این است که شما خجالتی هستید، چون تمرین کمی در ارتباط با بقیه داشته‌اید. پس با چند بار تلاش برای برقراری ارتباط، مشکل حل نمی‌شود.

گامهای کوچک رو به جلو بردارید:

آهسته پیشرفت کردن خوب است، به شرطی که همیشه در حال پیشرفت باشید. اگر در ابتدا یک گام بزرگ بردارید و برای شروع از سخنرانی جلوی ده‌ها نفر شروع کنید، این شکست باعث می‌شود که شجاعت خود را برای ادامه راه از دست بدهید.

معذب شدن ایرادی ندارد:

همه ما گاهی معذب می‌شویم. خجالتی‌ها بیشتر معذب می‌شوند. اما این نباید مانع از رسیدن به آنچه می‌خواهید شود. درخواست دوستی حس عجیبی به شما می‌دهد. شاید جواب نه بگیرید. به خاطر احساس بد، موقعیت‌های خود را از دست ندهید.

هدف جدید برای خودتان تعریف کنید:

اهداف کوچک تعیین کنید تا با دیدن موفقیت خود در آن‌ها، استعدادهای بالقوه خود را کشف کنید. این اکتشاف به بهبود اعتماد به نفس شما کمک می‌کند و البته که با آدم‌های جدیدی نیز آشنا می‌شوید.

شکست و اشتباه را بپذیرید:

همه اشتباه می‌کنند. هر کسی ممکن است در ارتباطات اجتماعی خود کاری خجالت آور انجام دهد. اگر سخنی گفته‌اید یا اشتباهی انجام دادید، به خودتان سخت نگیرید. از آن درس بگیرید و تکرارش نکنید یا شما نیز همراه با بقیه به اشتباهتان بخندید.

اشتباهات رفتاری، نقاط قوت و ضعفتان را بنویسید:

شناخت خود باعث می‌شود که بتوانید روی نقاط ضعف و قوتتان کار کنید و به شخصیت بهتری دست یابید.

تکنیک‌های آرام سازی را تمرین کنید:

خجالت کشیدن باعث می‌شود زود عرق کنید، قرمز شوید، قلبتان تندتر بزند و دستتان بلرزد. همه این واکنش‌های جسمی استرس شما را تشدید می‌کنند. تشدید استرس در یک چرخه معیوب علائم جسمی شما را تشدید می‌کنند و همه چیز پیچیده‌تر می‌شود.

کمرویی و راهکارهایی غلبه بر آن دکتر آنت

سخن آخر

وقتی به علت کمرویی فکر می‌کنیم، باید تمام سنین زندگی را در نظر بگیریم. کمرویی در کودکان خردسال ظاهر می‌شود و می‌تواند منجر به تکیه آن‌ها به والدین برای هدایت موقعیت‌های اجتماعی شود. وابستگی کودکان خجالتی به اینکه شخص دیگری به جای آن‌ها صحبت کند می‌تواند بر سطح کمرویی و مهارت‌های اجتماعی آن‌ها در بزرگسالی تأثیر بگذارد. در کل کمرویی مسأله‌ای است که هر کسی را می‌تواند تحت تأثیر قرار دهد. اما در قیاس با سایر مشکلات حوزه سلامت روان با کمک متخصصین روانشناس می‌توان بر آن غلبه کرد. هر چه اقدام برای غلبه بر آن زودتر انجام شود نتیجه بهتر خواهد بود.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *